Μετρώντας την πραγματική απόδοση
Στο Lean Six Sigma Academy υπάρχει σήμερα ένα ενδιαφέρον άρθρο για τον υπολογισμό της απόδοσης μιας διεργασίας. Πολλές φορές -ειδικά όταν είμαστε έξω από μια διεργασία- τη βλέπουμε ως “μαύρο κουτί”. Υπολογίζουμε δηλαδή όλους τους δείκτες απόδοσης (metrics) με βάση τις εισόδους και εξόδους του μαύρου κουτιού. Η απόδοση που μετράμε σε μια τέτοια περίπτωση βγαίνει από τα σκάρτα στην έξοδο, η απόδοσή υπολογίζεται σε 91%.
Χρησιμοποιώντας μια τέτοια οπτική όμως πολλές φορές έχουμε μια λειψή εικόνα της παραγωγικής μας διαδικασίας, καθώς η πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο περίπλοκη. Αν υποθέσουμε ότι αν ανοίξουμε το μαύρο κουτί, η διεργασία αποτελείται από τρεις υποδιεργασίες Διερ.1, 2, 3 τότε μπορεί να συμβαίνει το εξής: κάθε μία από αυτές να έχει τη δική της απόδοση 84%, 75% & 91% αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει ότι η ολική απόδοση δεν είναι 91%, αλλά 0.840.750.91=0.57 !! Τι έχει συμβεί? Το απόθεμα ημιετοίμων έχει αποκρύψει όλη τη σπατάλη της διεργασίας. Τα μεγάλα αποθέματα που είναι διάσπαρτα στο εργοστάσιο πέρα από το ότι είναι κεφάλαιο που μένει ανενεργό (και όχι asset όπως το θέλουν τα λογιστικά βιβλία) είναι ένα είδος ομίχλης στην παραγωγική διαδικασία.
