Στο thingamy υπάρχει μια ενδιαφέρουσα κουβέντα για τα ERP και το κατά πόσο μπορούν να υποστηρίξουν ad-hoc ροές εργασίας, που αυτή τη στιγμή γίνονται μέσω e-mail ή και προφορικά.

Αναφέρει ότι τα ERPs αντιστοιχούν σε Easily Repeatable Processes: ροές εργασίας που έχουν παγιωθεί και δεν πρόκειται να αλλάξουν στο άμεσο μέλλον. Ο Sig πιστεύει ότι το συγκεκριμένο κομμάτι της αγοράς είναι κορεσμένο και δεν υπάρχουν σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης.

Από την άλλη υπάρχουν οι BRP (Barely Repeatable Processes), οι οποίες αποτελούν αυτό που διαφοροποιεί τη μια επιχείρηση από την άλλη (ειδικά σε ζητήματα ευελιξίας).Το πρόβλημα με αυτές τις διαδικασίες είναι ότι έιναι δύσκολο να μπουν σε ένα παραδοσιακό ERP (γίνονται τόσο στατικές, που αποτελούν πλέον περιορισμό), αλλά από την άλλη και το ad-hoc workflow έχει τα προβληματα του:

Known by extensive loss of information (e-mails residing on HDDs), little knowledge acquired and reused (typical research says 70% of problems solved before without being known) and most of all, untrustworthy processes (oops, forgot to send that mail). In other words not an iota (well almost) of business process thinking or methodology applied to this huge untapped area of business processes.

Ένας παρθένος χώρος για τα ERP, ο οποίος όμως θέλει περισσότερο μάνατζμεντ παρά πληροφορική ισχύ για να κατακτηθεί…

Ένα υποψήφιο όνομα γι αυτό το ιστολόγιο ήταν ‘just another buzzword’. Η φράση αυτή αναφέρεται στις διάφορες μόδες που περνάνε από το μάνατζμεντ, όπως BPR, TQM, KM κλπ. Οι λέξεις αυτές προωθούνται από τους συμβούλους και εντυπωσιάζουν, η εφαρμογή τους όμως συνήθως γίνεται πρόχειρα και τα όποια οφέλη μένουν ανεκπλήρωτα.

Ένας από τους λόγους είναι ότι οι περισσότεροι βλέπουν τα εργαλεία αυτά απομονωμένα και αγνοούν τη φιλοσοφία που υπάρχει από πίσω τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το TPS (Toyota Production System), από το οποίο οι περισσότεροι κρατάνε μόνο τα μηδενικά αποθέματα και ίσως το one-piece-flow, αλλά αγνοούν πλήρως όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του.

Σε ανάλογο κλίμα είναι και η ετήσια αναφορά της Bain & Company, η οποία βάζει στο ίδιο επίπεδο strategic planning και corporate blogs! Ακόμα και με αυτούς τους περιορισμούς όμως, δεν παύει να είναι μια ενδιαφέρουσα έρευνα που δίνει μια αίσθηση για το τι είναι επίκαιρο και τι “δουλεύει”.

Ταυτόχρονα, το νέο τεύχος του Harvard Business Review (Dec 2007), κάνει μια ταξινόμηση των εργαλείων αυτών για το 2006 βάσει της διάδοσης και επιτυχίας τους:

Προσωπικά μου κάνει εντύπωση η πολύ χαμηλή βαθμολογία του RFID: εγγενείς δυσκολίες ή υπεραισιοδοξία όσον αφορά τη συνεισφορά του;

Το Lean Six Sigma Academy τονίζει πως δεν είναι δυνατό να έχεις βελτίωση χωρίς να βάλεις πρότυπα για κάθε δραστηριότητα:

• If you have a task or a job you do on even a semi-consistent basic (e.g. assemble a product, take care of patients, call customers, etc.) start off by writing down the way you generally do these steps.
• Once you have the steps documented ask someone who does the same or similar job to review the steps to see if they agree with them. If they don’t, and many times they won’t, discuss it with them and see if you can mutually agree on the best way to do this task.
• Once you and your pal have the agreed steps documented work together and time each other doing these steps. You don’t have to be a geaked out Industrial Engineer to time something. You don’t even need fancy stop watches! Start with the seconds hand on the clock on your wall if you have to!
• Once you have the steps and the times see if you can come up with some standard work procedures. There are some standard “lean” templates you can use if you want. But don’t get bothered with trying to be perfect. Just get something on paper and in place.
• Once you have the process documented share it with others and get them to follow the steps for awhile exactly as shown in the document or documents depending on how detailed you go.

Και το σημαντικότερο όταν εσύ ή φίλος σου φύγει, κάποιος άλλος μπορεί να κάνει το ίδιο καθήκον με την ελάχιστη δυνατή περίοδο προσαρμογής.