Το πρόβλημα του καπετάνιου MacWhirr

Η ανθρώπινη νόηση έχει μια έμφυτη προδιάθεση στο να υπερτιμά αυτούς που επιλύουν ένα πρόβλημα -ακόμα και αν το δημιούργησαν οι ίδιοι με κακούς χειρισμούς- και να υποτιμά αυτούς που το αποφεύγουν: είναι η δυσκολία του να εκτιμήσεις αυτό που δεν είναι άμεσα ορατό. Από το blog του John Kay:

In politics, business and finance, as on the seas, the hero is the person who tackles a problem, rather than the person whose actions prevent the problem arising.

Το πρόβλημα είναι γνωστό ως το πρόβλημα του καπετάνιου MacWhirr (από ένα βιβλίο του John Conrad), ο οποίος προτίμησε να πέσει σε ένα τυφώνα -ενώ είχε όλα τα στοιχεία για να τον αποφύγει- μόνο και μόνο διότι δε θα μπορούσε να δικαιολογήσει την καθυστέρηση:

He saw the signs of the oncoming storm but, having consulted the manuals of seamanship, ignored their recommendations. “Suppose”, he says, “I went swinging off my course and came in two days late, and they asked me ‘where have you been?’ ‘Went round to dodge the bad weather,’ I would say. ‘It must have been dam’ bad, they would say. ‘Don’t know,’ I would have to say, ‘I’ve dodged clear of it.’”

Πραγματικά ενδιαφέρον δίλημμα, το οποίο δεν έχει επιλυθεί από τις υπάρχουσες δομές και μεθόδους διοίκησης/αξιολόγησης.